Barış bir avuntudur.

Kalp, kan pompalayan bir organdır benim için.
İnsansa biraz et ve biraz da elektrik dalgası.
Aşk, sevgiden ziyade anlaşmaktır ve anlamak.
Sevgi, nefrete yenilebilir.
Sevgi, nefrete evrilebilir.
Sevgi, her şeyi değil, bazı şeyleri bilir.

Şiirden de soğudum biraz.
Nereye kadar güzellemek yaşamı?
Nereye kadar umut aşılamak?
Nereye kadar süslü cümleler?

Bu devir süslü cümleleri çoktan kararttı.
Cüzdanlar estetiği çoktan yendi.
Bir kalemle değişmeyecek kadar kirli insanlar.
Değişecekse de
Çoktan öldü o cesur kalemler.

Barış bir avuntudur.
İnsan anlaşmaktan ziyade savaşmaktır.
Tanklar daha güzeldir nazarlarında bir demet doğadan.
İnsan doğuştan iyidir derler
Hassiktiriniz oradan.

Yorum bırakın

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın