Deli gibi yazmak istiyorum. Saat 3. Otobüsteyim. Düşünmek en sevdiğim eylem. Şu an için düşündüğüm her an sanki gerçeğe bir adım daha yaklaşıyorum. Her an biraz daha olgunlaşıyorum. Düşünüyorum, sanırım zevkten öleceğim. Her zaman böyle olmuyor. Bu düşünmek başka düşünmek. Her zaman böyle gerçeğe ulaştırmıyor beni. Bazıları delirdiğimi hissettiriyor. Sanırım lisedeki halimi anlıyorum şu an.“İlk Adım” yazısının devamını oku
Kategori arşivleri: Anı/Günlük
Nefes
(28.02.22) Yıllardır düşünüyordum bunu ve yıllardır vazgeçiyordum. İçimde bir yerlerde daima vardı hastalık sürecini yazmak. Sonra da dedim ki: “Ne değişecek yazınca?” Hiçbir şey değişmeyecek. İnsanların bana acımasına yol açacağım belki de. Ya da insanların bu yaşananları okuması onlara ne katacak onu da bilmiyorum. Bence gereksiz şeyler. Fuzuli dram… Sonra da dedim ki: “Hacı abi,“Nefes” yazısının devamını oku
Eminim Gene Yakmışızdır Sobayı
Akşama kadar usul usul yağmur yağdı bugün. Köyde çalıştığımdan yağmuru çok daha rahat hissedebilmem gerekirdi fakat öğretmen olduğum için bu pek mümkün olmadı. Çocuklar koridorda oynamak zorunda kaldı ve alan dar olduğu için kendi aralarında sık sık kavga ettiler. Teneffüste o kadar çok şikâyete geldiler ki yirmi satırlık bir Ferit Edgü öyküsünü yirmi dakikada ancak“Eminim Gene Yakmışızdır Sobayı” yazısının devamını oku
Svanorka Edebiyat 