Deli gibi yazmak istiyorum. Saat 3. Otobüsteyim. Düşünmek en sevdiğim eylem. Şu an için düşündüğüm her an sanki gerçeğe bir adım daha yaklaşıyorum. Her an biraz daha olgunlaşıyorum. Düşünüyorum, sanırım zevkten öleceğim. Her zaman böyle olmuyor. Bu düşünmek başka düşünmek. Her zaman böyle gerçeğe ulaştırmıyor beni. Bazıları delirdiğimi hissettiriyor. Sanırım lisedeki halimi anlıyorum şu an.
Hastaneden çıktığım dönemde en sevdiğim şey bim’den aldığım deftere bir şeyler yazmaktı. Günlük hararetimi alırdım. Platonik aşıktım. Yurtta da okulda da az arkadaşım vardı. Ülke sorunları… Üniversite kazanmam lazım ama zerre çalışasım yok. Bir sürü derdin hamalıydım.
Etüt aralarında etüt odasına erken çıkmayı severdim. Tire’nin ışıklarını izlerdim odanın ışığını açmadan. Olduğum vücudu terk edip siktir olup gitmek isterdim. Sonra biri ışığı açardı. Ertelerdim düşüncelerimi. Deftere yazardım etüt sırasında.
Mühendis olmak istiyordum. Otomotiv… Arabaları seviyordum. Fakat sonradan fark ettim ki sürmeyi seviyormuşum, mekaniğini değil. Ne olacağımı da bilmiyordum anlayacağınız. İnsanlar çatır çatır ders çalışırdı. Ben siktir boktan şiirler yazmakla meşgul olurdum. Okumazdım bile adam akıllı. Ahmet Ümit okumuşluğum çoktu. Bazen Sunay Akın falan okurdum. Başka neyi okurdum hatırlamıyorum bile… Okumaktan ziyade yazmaktı derdim.
Bir gün gene erken geçtim etüt odasına. Lise sondayım. O yıl arka tarafta kalıyor odamız. Tire’nin ışıkları yok. Zeytinlik var manzaramızda. Bol çimenli bir tepe. Ardı görünmüyor.
İstemsizce bir hayal kurdum karanlıkta otururken. Tepenin ardındayım. İki katlı ahşap bir evim var. Önünden dere akıyor ve derenin kenarında bir masa var. İşte o masada yazı yazıyorum. Bu hayalin bana verdiği huzur, “evraka” diye sokağa çıkan Arşimet’in yaşadığı cinsten. O an her şey oturdu kafamda: yazar olacağım.
Buna karar verince başladım adam akıllı okumaya. Hele üniversiteye geçince ne kadar eksik olduğumu gördüğümde…
Benimki var olma mücadelesi. Öyle harf dizmek değil işim.
(Sanat açısından pek değeri yok bunların, farkındayım. Adam akıllı kontrol bile yapmıyorum. Zira sadece akıtmak istiyorum. Bıkmadan, durmadan yazmak…)
Can CAFCAF
Svanorka Edebiyat 