Gide gide hiçbir derde dayanamadım.
Yoruldum her limanın kuşu olmaktan.
Kesmek istiyorum kanatlarımı.
Bir ağaç dalında ömür hırpalamak.
Gitmek özgürlük olmuyor her zaman.
Kuşlar da sandığımızdan daha tutsak.
Kaldırıma park etsem ve unutsam kendimi.
Birileri sövsün arkamdan.
Dürtüklesin kimisi.
Es geçmeyi belki öğrenirim o zaman.
Korkarak yaşamaktan, gözlerim yoruldu.
Yatağım kalem şimdi.
Çıkmıyorum elimden geldiğince.
Uyuduğum kadar güvendeyim.
Sevdiğim dizileri izlediğim kadar huzurlu,
Yazdığım ve okuduğum kadar gururlu.
Geçmişe dönmekten başım döndü.
Bir yol nefeslenmeliyim.
Bir yol unutmalıyım kafamdaki savaşı.
Can’ım yanıyor.
Yanacak da…
Önceden konuşan şiirlerim vardı
Şimdi bağırmadan öteye gitmiyor.
Oysa susmalarını beklemiştim.
Susanı kale almıyor dünya, haklılar biraz.
Yitip gittim.
Gidiyorum da.
Kafamı bir mızrağa hizaladım,
Her an koşabilirim.
Ölüm beni çağırıyor durmadan.
Bekle biraz daha.
Az daha deneyeyim.
Can CAFCAF
Svanorka Edebiyat 