Bundan yüz sene sonra tebessümün bile unutulacak. Suretin, toprağın içinde kaybolacak. Üstüne basıp geçecekler, ne sen ne de onlar bunun farkında olacak. Bak etrafına! Caddeler, kafeler, kütüphaneler, parklar, yollar, ölümsüzlük hayali kuran insanlarla dolu. Ve hepsi ölecek. Peki ne yapmalı? Öleceğiz diye yaşamdan vaz mı geçmeli? Bırakmalı mı kendini zamanın nehrine? Bir köşede sessizce eceli“Ölüm Üzerine Konuşmalar / Eyüp Toru” yazısının devamını oku
Etiket arşivleri: ölüm
Film Şeridi / Bekir Aydemir
Alelade yürürken, boğazımda bir sivrisinek acısı ile kendimi yerde buldum. Refleks olarak elimi boğazıma götürdüğümde, sıcaklığı elimdeki buzu çözmüştü. Bu sıcaklık beni on sekiz yaşıma götürdü. Okul çıkışı sevdiğim kız ile evlerimize doğru yola çıktık. Her zaman geçtiğimiz o tenha yolda, farklı bir şey yaptı. Elimi tutup gözlerimin içine derinden baktı. Hiç hareket etmeden duruyordu.“Film Şeridi / Bekir Aydemir” yazısının devamını oku
Zebil – 7 / Can Cafcaf
Yorucu bir günün ardından zorla eve attı kendini Sadi. Nöbetçi olduğu için akşama kadar oturamamış, sürekli eften püften sebeplerle şikayete gelen öğrencilerden bunalmıştı. Ferahlamak için duşa girdi. Kurulandıktan sonra üzerine eşofmanlarını giyip mutfaktan biraz abur cubur alıp kanepeye gömüldü. Dizi ya da filme odaklanacak mecal göremedi kendinde. Youtube’a girip Mehmet Demirkol’un programlarından birini açtı. Gitgide“Zebil – 7 / Can Cafcaf” yazısının devamını oku
Zebil – 6 / Can Cafcaf
İstanbul’a gitti gene. Derneğin kuruluş yıl dönümü etkinlikleri varmış. Yeni gönüllüler için verecekleri kahvaltıya katılacakmış. O kadar uğraşma etme dedimse de dinletemedim tabii. Kötü bir şey yapmıyorum, dedi. Sosyal yardımlaşma faaliyeti sürdürüyormuş, fena mıymış? Canlı derslerde o kadar uğraşmış didinmiş, iyi bir intiba bırakmış. Projeye kabul edilmesi an meselesiymiş. Bunu neden çöpe atsınlarmış? Beni de“Zebil – 6 / Can Cafcaf” yazısının devamını oku
Zebil – 2 / Çıtırdayan Kabuklar
Vicdani olarak rahatım. Nefret dolu içim. Tek çekincem yakalanmak. Bu yüzden ince eleyip sık dokumak istiyorum. Hak etmiyorum yakalanmayı. Hak ettiğini bulmayan bir lavuğa hak ettiğini vermek kabahat değil.
kafamı bir mızrağa hizaladım
Gide gide hiçbir derde dayanamadım.Yoruldum her limanın kuşu olmaktan.Kesmek istiyorum kanatlarımı.Bir ağaç dalında ömür hırpalamak.Gitmek özgürlük olmuyor her zaman.Kuşlar da sandığımızdan daha tutsak. Kaldırıma park etsem ve unutsam kendimi.Birileri sövsün arkamdan.Dürtüklesin kimisi.Es geçmeyi belki öğrenirim o zaman.Korkarak yaşamaktan, gözlerim yoruldu.Yatağım kalem şimdi.Çıkmıyorum elimden geldiğince.Uyuduğum kadar güvendeyim.Sevdiğim dizileri izlediğim kadar huzurlu,Yazdığım ve okuduğum kadar gururlu.Geçmişe dönmekten“kafamı bir mızrağa hizaladım” yazısının devamını oku
Svanorka Edebiyat 