Neden ben hep böyleyim? Balonu elinden kayıp giden bir çocuk gibi, Biraz şaşkın, ziyadesiyle üzgün, Ne yapacağını bilmez haldeyim. Uzun ve yorucu bir kışla vedalaşıp, Doğanın kendini yenilediği mevsime ulaştım. Yol kenarları hep en sevdiğim çiçeklerle bezeli, papatyalar… Alıyorum bir tanesini elime başlıyorum: Seviyor, sevmiyor, seviyor… Sapını da sayıyorum “sevmiyor.” Hayatı hep ben mi zorlaştırıyorum?“Sahipsiz Şiirler / Handan Özgüler” yazısının devamını oku