Sancı / Alper Coşkun

Şimdi sana çıkıp da gel diyebilsem, Yokluğun kabullenir mi mesafeleri? Derinlerde süzülen acıyı, Onca anıyı kabullenir mi? Elbet vardır her baharın bir güzü Ve sararması en çocuksu hislerin. Aramızdaki yalanlar gizlenip; Seni, beni kabullenir mi? Ya geçmişimiz damlar o maviliklere, Ya da boğuluruz gözlerinde en derine. Bir hakikat karışırsa sözlerine, İki yanlışı kabullenir mi? Mazimde“Sancı / Alper Coşkun” yazısının devamını oku

Barış bir avuntudur.

Kalp, kan pompalayan bir organdır benim için.İnsansa biraz et ve biraz da elektrik dalgası.Aşk, sevgiden ziyade anlaşmaktır ve anlamak.Sevgi, nefrete yenilebilir.Sevgi, nefrete evrilebilir.Sevgi, her şeyi değil, bazı şeyleri bilir. Şiirden de soğudum biraz.Nereye kadar güzellemek yaşamı?Nereye kadar umut aşılamak?Nereye kadar süslü cümleler? Bu devir süslü cümleleri çoktan kararttı.Cüzdanlar estetiği çoktan yendi.Bir kalemle değişmeyecek kadar kirli“Barış bir avuntudur.” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın