Dokunsalar ağlayacaktım Dokundu zaman ağladım Geçti bitti diyorlar şimdi Geçen yalnızca zaman Acılar baki Yalnızlık tastamam Mevsimim hep sonbahar Öyle ya, sensiz takvimler bile üşüyor Azalıyor birer birer umutlar Tebessümün gibi yok oluyor Kırık penceremin buğusunda kalmış aşkımız Güneş doğunca her sabah, yeniden siliniyor. Yıllar sonra, bir sızı olarak kalıyor göğsünde Dokununca geçmişe kanıyor Yüreğim“Sen, Ben ve Zaman / Eyüp Toru” yazısının devamını oku