Zebil – 5 / Can Cafcaf

Rakı içtikleri gün ikisi de apaçık oynamıştı kozlarını. O günün ardından, Zeki hayatın sırrını çözmüşçesine neşeli, bir o kadar iştahlı, bir o kadar da olgundu. Sadi ise daha karamsar, bir o kadar her şeyden korkan, bir o kadar pişmandı. İntikam için harekete geçmek türbülansa sokuyordu kendisini. İlerliyordu bir şekilde, ama asla konforlu değildi. Bir şeylerin“Zebil – 5 / Can Cafcaf” yazısının devamını oku

Zebil – 4 / On İki

“Bugün dedin ya ‘Leman abla zorunluluktan evlendi seninle’ diye, haklıydın biliyor musun?” “Şakasına dedim abi ben onu.” “Şaka maka, doğru dedin. Başka bir yerde karşılaşsak evlenemezdim onunla. Benden çok daha üstün bir insandı.” “İnsanın insandan üstünü mü olur abi allah aşkına?” “Olur tabii. Onun yaşadığı aileye bak, bizimkine bak. Aile bile olamadık biz. Seninle güzel“Zebil – 4 / On İki” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın