Vakit ilerliyor. İlerledikçe korkuyorum pişman olmaktan.
Kendi adımı kimliğimden silmeye çalışıyorum.
Bir yandan da bağırıyorum sokaklarda “beni bilin” diye.
Kafamı gömdüğüm kumları un ufak etmek istiyorum
Onların un ufak oluşuna kaçtığımı fark etmeden.
***
Çok merak ediyorum yaşlılığımı
Sızlanacak mıyım ömrümü boşa geçirdim diye?
Korkuyorum karavana yaşamaktan.
Neyi umdumsa toprağa gömdüm
Ölür sandığım beni gömdü.
Umudumu yamamaktan ellerim çuvaldız yarası
Elimde kalan ise cılız bir değirmenci sıpası.
Su taşır durur havanıma.
Can CAFCAF
Svanorka Edebiyat 