Yoruldum ve kondum bir dala.
Bir çırpıda kestim kanatlarımı.
Kanatsız kuşların adını başka koydular.
Başka sandı onlar da kendini.
Ben biliyorum hala kuş olduğumu.
Uçmayı kendim reddettim, ispatlamak zorunda değilim.
Gene de bile isteye gelmedim bu diyara.
Bir seçeneğim olsaydı yaşamak için;
Vücutsuz ve kanatsız bir halde
Mızrak ucunda yaşamayı seçerdim.
Bilge birinin elleriyle saplanmış, satılık birinin kalbine.
Kanlar akıyor ucundan.
Şahit oluyorum her damlanın anlamlanmasına.
Ne onurludur şerefli kanlarla yıkanmak o keskin evde
Ne onurludur sarhoş olmak.
Bilgelik her zaman yenebilmeli satılmışlığı.
Fakat nerede bilgelikte o savaşma arzusu?
Can CAFCAF
Svanorka Edebiyat 