Sen, Ben ve Zaman / Eyüp Toru

Dokunsalar ağlayacaktım Dokundu zaman ağladım Geçti bitti diyorlar şimdi Geçen yalnızca zaman Acılar baki Yalnızlık tastamam Mevsimim hep sonbahar Öyle ya, sensiz takvimler bile üşüyor Azalıyor birer birer umutlar Tebessümün gibi yok oluyor Kırık penceremin buğusunda kalmış aşkımız Güneş doğunca her sabah, yeniden siliniyor. Yıllar sonra, bir sızı olarak kalıyor göğsünde Dokununca geçmişe kanıyor Yüreğim“Sen, Ben ve Zaman / Eyüp Toru” yazısının devamını oku

Gece Yazıtları / Eyüp Toru

Kimse sevmiyordu. Karşıma çıkan herkesin sevmeye engel nedenleri vardı. Yağmur yağıyordu şehirde ve sanki sadece ben ıslanıyordum. Sırılsıklam olmuştu ruhum, üşüyordum. Ömrüm bunun nedenini anlamaya çalışmakla geçti. Ya Tanrı benden vazgeçmişti ya da ben Tanrıdan… Kimse konuşmuyordu. Derin bir sessizlik hali… Günüm hep gece yarısı. Saat hep iki. Çığlık çığlığa yüzüme çarpan kapı sesi kulaklarımda“Gece Yazıtları / Eyüp Toru” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın